نارسایی زودرس تخمدان

یائسگی زودرس


ازکار افتادگی زودرس تخمدان(یائسگی زودهنگام) چیست؟

 

از کار افتادگی زود رس تخمدان ها(يائسگی زودهنگام) به از دست رفتن کارکرد تخمدان ها پيش از 40سالگی گفته می شود. در اين حالت، دوره ی ماهانه متوقف می شود و مقدار هورمون استروژن کاهش و مقدار هورمون تحريک کننده ی فوليکول ها (FSH) افزايش می يابد. يک تا 4 درصد از جمعيت زنان به اين بيماری دچار می شوند و نازايی از پی آمدهای آن است.

به طور معمول دخترها با تخمدان هايی به دنيا می آيند که مقدار کافی از تخمک های نارس را در خود دارند.از زمان بلوغ تا 50 سالگی هر ماه يک تخمک از يکی از تخمدان ها آزاد می شود تا اين که اندوخته ی تخمک ها به پايان می رسد و يائسگی رخ می دهد. اما در دختران و زنان جوانی که به بيماری از کارافتادگی پيش رس تخمدان ها دچار شده اند، تخمک ها به روزگار جوانی از دست می روند يا دچار نارسايی می شوند.در نتيجه، بيمار جوان دچار يائسگی زودهنگام می شود. اين يائسگی زودهنگام، به طور معمول در 40سالگی رخ می دهد، اما ممکن است حتی به روزگار نوجوانی نيز خود رانشان دهد.

نشانه ها

زنان مبتلا به يائسگی زودهنگام دوره ی ماهانه ی خود را ازدست می دهند. گاهی ممکن است دوره ی ماهانه ی آن ها برای چند هفته عادی باشد. اما چند ماه ديگر از بين برود. اين زنان ممکن است دچار گرگرفتگی و عرق شبانه شوند. همچنين، ممکن است قاعدگی و گرگرفتگی با هم وجود داشته باشد.
نشانه های ديگر عبارتند از: بی خوابی، بی حوصلگی، خشکی مهبل، خستگی، ميل جنسی پايين، نزديکی دردناک و نارسايی درمهار ادرار

عوامل پديدآورنده

در بسياری از موارد عوامل پديد آورنده ی اين بيماری روشن نيست. اما در برخی از زنان می توان به علت پديدآورنده پی برد.

برخی از آن ها عبارتند از:

کروموزومی/ژنتيکی( نشانگان ترنر، نشانگان سواير، نشانگان ايکس شکننده، نشانگان عدم
حساسيت به آندروژن، وراثت خانوادگی)
آنزيمی/متابوليک(گالاکتوزومی، تالاسمی، هماکروماتوزومی شيمی درمانی/پرتوردرمانی)
برداشتن تخمدان ها با جراحی

عفونت ويروسی
ترشح غيرعادی يا کارکرد نادرست گنادوتروپين ها (FSH و LH) 

بيماری های خودايمنی(نارسايی تيروييد، کم کاری پاراتيروييد، آرتريت رماتيسمی، ديابت، کم خونی
کشنده، نارسايی غده های فوق کليه، کاهش بيش از اندازه ی ترومبوسيت ها، برص، لوپوس )

تشخيص

اگر چرخه ی ماهانه ی دختر يا زن جوانی متوقف شود يا گرگرفتگی شديد داشته باشد، بايد خيلی زود پزشک خود را ببيند. از کارافتادگی پيش رس تخمدان ها يک نارسايی هورمونی است و ممکن است پی آمدهای ناگواری برای سلامتی داشته باشد. او بايد پزشک خود را از وضعيت چرخه ی ماهانه، نشانه هايی مانند گرگرفتگی و اين که آيا جراحی تخمدان، پرتودرمانی يا شيمی درمانی داشته يا نه، آگاه سازد

پی آمدها

 از کارافتادن تخمدان ها خطر پوکی استخوان و بيماری های قلبی را افزايش می دهد. اين بيماری گاهی با نارسايی های خودايمنی( مانند نارسايی تيروييد، ديابت يا نارسايی غده های فوق کليه) نيز مرتبط می شود و ممکن است بيمار به درمان های ديگری هم نياز داشته باشد . چون در اين بيماری تخمک ها از دست می روند، نازايی پی آمد اصلی اين بيماری است و برخی از زنان حتی پيش از آن که برای بچه دار شدن تصميم بگيرند، ممکن است برای هميشه اين توانايی را از دست بدهند. فقط 6 تا 8 درصد زنان مبتلا به يائسگی زودهنگام، باردار می شوند. هيچ راهی برای تشخيص اين دسته از زنان وجود ندارد.

درمان

به طور کلی اين بيماری را با هورمون درمان می کنند. هورمون درمانی با مقداری بيش از آن چه که برای زنان يائسه تجويز می شود، انجام می گيرد. درمان با مقدار پايين آغاز می شود و مقدار هورمون به تدريج افزايش می يابد. به طور معمول هورمون استروژن و پروژسترون و گاهی تستوسترون به کار می رود گاهی قرص های ضدبارداری بر هورمون درمانی ترجيح داده می شود. برنامه ی غذايی مناسب، ورزش منظم نيز سودمند است. تا کنون برای درمان نازايی اين زنان راهی وجود ندارد و فقط می توان از تخمک زن های ديگر بهره برد.

علل نارسایی تخمدان:

سندرم ترنر

اختلالات ایمنی

سابقه خانوادگی

سیگارکشیدن

جراحی تخمدان

 

مقالات آموزشی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

22 + = 27